انواع بازی با پاسور؛ راهنمای انتخاب بر اساس تعداد بازیکن

با یک دسته ورق معمولی، برای یک نفر کلوندایک، برای دو نفر پاسور ایرانی یا جین رامی، برای سه نفر رامی ساده، برای چهار نفر هارتز، و برای پنج یا شش نفر هشت دیوانه را امتحان کنید. اول تعداد بازیکن‌ها را مشخص کنید؛ بعد ببینید معمای آرام می‌خواهید، رقابت مستقیم، یا بازی‌ای که همه بتوانند با هم یاد بگیرند.

در این راهنما «پاسور» در عنوان به معنی دسته ورق است؛ «پاسور ایرانی» نام بازی مشخصی است که به چهاربرگ هم شناخته می‌شود. منظور از دستهٔ معمولی، ۵۲ کارت در چهار خال، بدون جوکر است. انتخاب‌های اصلی جدول همگی با همین یک دسته انجام می‌شوند.

بر اساس تعداد نفرات انتخاب کنید

زمان‌ها برآوردی برای برنامه‌ریزی‌اند، نه میانگین اندازه‌گیری‌شده. برای آموزش زمان بیشتری بگذارید. یک دور بازی معمولاً از مسابقه‌ای که تا امتیاز مشخص ادامه دارد کوتاه‌تر است.

اگر دقیقاً دو نفر هستید، مقایسهٔ هشت بازی پاسور دونفره جزئیات بیشتری دارد. اگر مشخصاً دنبال پاسور ایرانی، حکم یا شلم هستید، راهنمای بازی‌های کارتی ایرانی را ببینید.

بازی یک‌نفره: سولیتر کلوندایک

کلوندایک معمایی بدون حریف است. هفت ستون با یک تا هفت کارت بچینید؛ فقط کارت بالای هر ستون رو باشد. بقیه ذخیره‌اند. هدف انتقال همهٔ کارت‌ها به چهار ستون هم‌خال از آس تا شاه است. راهنمای سولیتر بایسیکل چیدمان و حرکت‌ها را توضیح می‌دهد.

وقتی فضای پهن‌کردن کارت‌ها دارید و می‌خواهید بین تصمیم‌ها مکث کنید، انتخاب خوبی است. پیش از شروع مشخص کنید از ذخیره چند کارت رو می‌کنید و آیا اجازهٔ دوباره‌گرداندن آن را دارید. عوض‌کردن این تصمیم‌ها وسط بازی، مقایسهٔ تلاش‌ها را بی‌معنی می‌کند. بعضی چیدمان‌ها به بن‌بست می‌رسند؛ هر باخت لزوماً به معنی ندیدن یک حرکت نیست.

بازی پاسور با رایانه هم راهی برای بازی‌کردن در تنهایی است، اما همچنان بازی دونفره با حریف رایانه‌ای است، نه قانون سولیتر.

بازی دونفره: پاسور ایرانی یا جین رامی

اگر دوست دارید هر دو به یک مسئله روی زمین نگاه کنید، پاسور ایرانی را انتخاب کنید. هر نفر چهار کارت دارد. کارت عددی زمانی کارت‌های زمین را می‌گیرد که جمع آن‌ها با کارت بازی‌شده ۱۱ شود. شاه با شاه و بی‌بی با بی‌بی گرفته می‌شود؛ سرباز همهٔ کارت‌های غیر از شاه و بی‌بی را جمع می‌کند. پس از هر نوبت زمین تغییر می‌کند و می‌توانید دلیل انتخابتان را با اشاره به همان کارت‌ها توضیح دهید.

اولین گرفتن‌ها را در آموزش تعاملی فارسی پاسور تمرین کنید. برای بازی با ورق واقعی، راهنمای امتیازدهی و برگهٔ قابل‌چاپ را کنار دست بگذارید. مثال‌های سور هم نشان می‌دهند چه زمانی خالی‌کردن زمین امتیاز دارد و چه زمانی ندارد.

اگر ساختن ترکیب در دست خودتان را ترجیح می‌دهید، جین رامی را انتخاب کنید. رتبه‌های یکسان یا ردیف‌های هم‌خال را جمع می‌کنید و به کارت‌های برداشته‌شده و دورریخته‌شدهٔ حریف توجه دارید. در پاسور می‌پرسید «حالا کدام کارت‌ها را بگیرم؟»؛ در جین «کدام کارت را برای بعد نگه دارم؟». قوانین جین رامی بایسیکل یک نسخهٔ مشخص برای توافق پیش از شروع است.

بازی سه‌نفره: رامی ساده

برای سه نفر، رامی ساده گزینه‌ای است که به یارکشی نیاز ندارد. در نسخهٔ رامی بایسیکل، هر نفر هفت کارت می‌گیرد. کارت می‌کشید، مجموعهٔ هم‌رتبه یا ردیف هم‌خال می‌سازید و کارت دور می‌ریزید. می‌توان به ترکیب‌های روی زمین کارت اضافه کرد؛ نخستین کسی که دستش را خالی کند دور را می‌برد.

این رامی ساده است، نه جین رامی دونفره یا نسخهٔ دودسته‌ای با جوکر. پیش از بُرزدن نام نسخه را روشن کنید. برای جلسهٔ اول یک دور آموزشی بازی کنید و ترکیب‌های مجاز را توضیح بدهید؛ وقتی همه روش تمام‌کردن دست را فهمیدند، امتیازها را ثبت کنید. اگر یک نفر رفت، همین خانوادهٔ قانون نسخهٔ دونفره هم دارد.

بازی چهارنفره: هارتز، یا حکم برای رقابت تیمی

در هارتز هر چهار نفر مستقل بازی می‌کنند. به هر نفر سیزده کارت بدهید. تا جای ممکن باید خال شروع را بدهید و حکم وجود ندارد. معمولاً از گرفتن دل‌ها و بی‌بی پیک دوری می‌کنید، چون امتیاز منفی دارند؛ کمترین امتیاز برنده است. قوانین هارتز بایسیکل استثنای گرفتن همهٔ کارت‌های جریمه را هم توضیح می‌دهد.

اگر گروه از زیرنظرگرفتن سه حریف و مدیریت ریسک لذت می‌برد، هارتز مناسب است. پیش از شروع، دربارهٔ پاس‌دادن کارت‌ها و محدودیت‌های دست اول توافق کنید؛ به‌خصوص اگر هرکس نسخه‌ای خانوادگی یاد گرفته است.

اگر دو تیم را ترجیح می‌دهید، حکم انتخاب ایرانی چهارنفره‌ای است که یارها روبه‌روی هم می‌نشینند و یک خال حکم می‌شود. راهنمای بازی‌های کارتی ایرانی تفاوت حکم، پاسور و شلم را توضیح می‌دهد. بلدبودن یکی به معنی بلدبودن بقیه نیست.

بازی پنج یا شش‌نفره: هشت دیوانه

در هشت دیوانه، کارت هم‌خال یا هم‌رتبهٔ کارت روی زمین می‌گذارید؛ هشت آزاد است و با آن خال بعدی را تعیین می‌کنید. در نسخهٔ بایسیکل هر نفر پنج کارت می‌گیرد و هدف خالی‌کردن دست است. اگر حرکت ندارید، تا رسیدن کارت قابل‌بازی یا تمام‌شدن ذخیره کارت می‌کشید. این قانون را از ابتدا مشخص کنید؛ قوانین بازی‌های دورریختنی دیگر را خودکار وارد نکنید.

برای پنج یا شش نفر، یک دور را جلسهٔ اول در نظر بگیرید. ستون دورریخته‌ها باید از همهٔ صندلی‌ها دیده شود و پس از هشت، خال انتخابی را بلند بگویید. آموزش آن از بازی‌های مزایده‌ای ساده‌تر است، اما هرچه نفرات بیشتر شوند، انتظار بین نوبت‌ها هم بیشتر می‌شود.

برای هفت نفر یا بیشتر پیشنهاد عملی ما تشکیل میزهای کوچک‌تر با یک دستهٔ دیگر است. اینکه کارت کافی برای پخش دارید، به‌تنهایی تضمین نمی‌کند نسخهٔ مخصوص جمع کوچک‌تر همچنان سریع و خوشایند باشد.

پیش از شروع دسته را بررسی کنید

از یک دستهٔ معمولی می‌توان دستهٔ ۴۰‌کارتی بریسکولا ساخت: ۸، ۹ و ۱۰ها را حذف کنید. برای اشناپسنِ ۲۰‌کارتی فقط آس، ۱۰، شاه، بی‌بی و سرباز هر خال می‌ماند. کارت‌های حذف‌شده را کنار بگذارید تا هنگام بُرزدن برنگردند. مقایسهٔ بازی‌های دونفره هر دو بازی و منابع قوانینشان را معرفی می‌کند.

اسپایت اند ملیس در نسخه‌ای که معرفی می‌کنیم دو دسته می‌خواهد. پیناکل دونفره کارت‌های تکراری می‌خواهد؛ پس باید دستهٔ ویژهٔ پیناکل داشته باشید یا کارت‌ها را از دو دسته انتخاب کنید. هیچ‌کدام انتخاب مناسبی برای وعدهٔ «فقط یک دستهٔ ۵۲‌تایی» نیستند.

پیش از نخستین پخش، سه چیز را روشن کنید: نسخهٔ قانون، امتیاز پایان یا زمان توقف، و کسی که اولین حرکت ناآشنا را توضیح می‌دهد. همین توافق کوچک معمولاً از طولانی‌ترکردن فهرست بازی‌ها مفیدتر است.

می‌خواهید پاسور را با هم امتحان کنید؟

سایت Play Pâsur فقط پاسور ایرانی را برای بازی ارائه می‌کند. بازی‌های دیگر این مقاله پیشنهادهایی برای دسته ورق خودتان هستند. صفحه‌های آموزشی و آموزش تعاملی فارسی‌اند؛ رابط خود بازی فعلاً انگلیسی است.

با آموزش تعاملی شروع کنید، با رایانه تمرین کنید، یا از صفحهٔ اصلی دوستی را دعوت کنید. بازی دوستانه می‌تواند هم‌زمان یا با فاصله بین نوبت‌ها، هر وقت فرصت داشتید، ادامه پیدا کند.